Het Kristalijne Lichtnetwerk van De Nieuwe Aarde

Blog

Hier deel ik (Aimée) wat ik tegen kom in mijn binnen- en buitenwereld met de intentie mensen te inspireren.

Ik deel dit omdat er in deze wereld zoveel “fake” is dat ik graag wat authenticiteit breng. Waarin we kunnen zien dat we allemaal ons innerlijk werk te doen hebben. 

Sterker nog het is mij in mijn leven opgevallen hoeveel healers, sjamanen, lichtwerkers, coaches, therapeuten, etc zelf niet hun eigen innerlijk werk doen.

Gelijkwaardige energie uitwisseling & vertrouwen
Datum: 04-08-2026

Opgroeiende in een milionairs gezin speelde geld vaak een grote rol. Mijn vader was diegene die gaf om status en bezit. Hij wilde veelal meer en groter. Mijn moeder probeerde hem dan bij te sturen maar mijn vader was eigenwijs en deed vooral waar hij zelf zin in had. 

Ik hoorde er nooit bij op school en dat werd mij op verschillende manieren goed duidelijk gemaakt. Zo heb ik op 4 verschillende scholen gezeten. 

“Grappig” was dat beiden scholen rijk en armer “drugspanden” waren. Als in er was veel drugs in omloop. Bij de arme school schaamde ik mij voor onze rijkdom. Bij de rijke school hadden we “niet genoeg”. Kortom met geld was het voor mij vaak een soort “bijna maar net niet” ervaring….overigens was dat ook voor lange tijd zo in de liefde…maar dat is een verhaal voor een andere keer.

In mijn 20’er jaren begon mijn relatie met geld te veranderen. Ik begon voor mijzelf te werken en voelde dit wil ik anders…..maar hoe? Ik heb veelzijdige ervaringen met geld. Ik ben bekend met een uitkering, bekend met financiële rijkdom, bekend met wonderen/alignment. 

Hoe vind ik een “waarde systeem” dat past bij wie ik nu ben en wat ik nu wil uitdragen? Ruilhandel is eeuwenoud dus ja dat deel was niet zo moeilijk. Maar even praktisch ik heb ook gewoon nog rekeningen te betalen. Ik begon met uurtarieven en een minuut tarief want immers zeiden zovelen marketing workshops dat je jezelf op waarde moest schatten en conform markt of iets erboven maar zeker niet eronder wilde je cliënten krijgen. Daarna had ik een “sliding scale” een vanaf tot tarief. Geen van allen voelden als “mijn waarde systeem”. Toen kwam de vraag als alles mogelijk is en je geen zorgen hoefde te maken over tekort wat zou je dan doen? Toen was het helder: donatie!

Oké leuk donatie maar wat als iedereen €5 geeft voor een dienst en ik heb wel mijn kosten? Durf ik er op te vertrouwen dat ik écht voorzien wordt door het universum in al mijn primaire levensbehoeften? Durf ik erop te vertrouwen dat dit universum mij goed gezind is en dat het minimale dat de één kan geven in balans wordt gebracht door het maximale van wat de ander kan geven? En nog even een schepje daar bovenop dat dit universum mij steunt in MOEITELOOSHEID, VREUGDE en VRIJHEID in het leven?

Uhm pfff nou eerlijk dat vraagt best wel wat vertrouwen…. Ik weet niet of ik daar helemaal ben dat ik in dat alles vertrouw. Wat ik wel weet is dat ik voel dat ruilhandel en gelijkwaardige donatie (op basis van zuivere intentie in combinatie met wat je wil én (praktisch) kan geven) voor mij heel kloppend voelt. En waar ik in ieder geval wel in vertrouw dat diegene die dit “waarde systeem” niet met respect zullen bejegenen hun karma wel krijgen (hoef ik helemaal niets voor te doen). Kortom integriteit wordt gelijk zichtbaar waar ik dan ook weer heel blij van wordt. Natuurlijk kan ik mij voorstellen dat mensen moeten wennen en denken maar wat is dan in deze context gelijkwaardig….. Dat is het mooie van communicatie, je kan altijd even afstemmen bij twijfel. Toch vertrouw ik daar dan wel weer op dat als de intentie zuiver is de gelijkwaardige energie uitwisseling ook wel goed zit.

Én we mogen spelen!!!! Zoals ik nog niet helemaal het volste vertrouwen in dit universum heb op dit gebied (dat ik voorzien wordt in mijn primaire levensbehoeften en dat dit moeiteloos, in vreugde en vrijheid gaat) en groeiende ben hierin zo mogen anderen groeiende zijn in het leren over “gelijkwaardige energie uitwisseling”. 

Thuiskomen
Datum: 15-07-2026

We leven in een tijd van ascensie, de trilling verhoogt en we krijgen weer toegang tot vergeten kennis en kunde. Er openen zich portalen waardoor we weer toegang krijgen tot onze multidimensionaliteit. 
 
Door middel van diep innerlijk werk, alles dat aangeraakt wordt in het hier en nu (h)erkennen, doorvoelen en onze krachten terugclaimen komen we terug in heelheid en eenheid in onszelf. 
 
Het is eigenlijk heel eenvoudig. We mogen ons weer openen voor de wijsheid van ons lichaam en de taal van de symboliek. Wereldwijd is het voel- en zichtbaar hoe de mens terug thuis wordt gebracht in wie hij/zij wezenlijk is en waarom hij/zij hier is.
 
Zelf ontstond er in mij een diep verlangen, roeping en nieuwsgierigheid naar ” Heilig Leven”. Wat is dat? Ik ben deze vraag gaan leven. Om van binnenuit te begrijpen wat “Heilig Leven” is moet ik ook van binnenuit begrijpen wat “ontheiliging” is en “overleven”. 
 
Wat zich ontvouwt zijn diepere lagen in mijn zijn. Ik ontmoet de juiste mensen op de juiste tijd, wordt gebracht bij de juiste plekken op de juiste tijd en breng alle afgescheiden delen terug thuis in mij. 
 
Ik ben gestapt in het omarmen van mijn magie. In het zuiveren van alle ruis en onwaarheden en terug te keren naar leven in Goddelijke heelheid, eenheid, waarheid, zuiverheid en afstemming, niet wetende hoe dat er uit ziet maar stap voor stap toestaan het door mij heen te laten ontvouwen. 
 
Ik voel dankbaarheid. In dit filmpje https://youtu.be/DPrCQZJlW7E?is=dYd3iQCqOhiHf7LA legt mijn moeder uit over het diepe innerlijk werk dat we te doen hebben.

Verantwoordelijkheid & afstemming
Datum: 30-06-2026

Ik ben opgegroeid in een miljonairs gezin. Dat heeft zijn plus en min kanten gehad.

Plus: ik heb heel veel kunnen doen wat ik leuk vond en waar mijn hart naar uit ging; reizen en leren. 

Min: ik was stront verwend. Dit maakte dat ik niet erg zelfstandig en zelfredzaam was. Alles werd voor mij gedaan. Reizen en leren was ook mijn comfortzone om “echt beginnen” en DOEN zo lang mogelijk uit te stellen. Ik had vrij lage eigenliefde en eigenwaarde en was behoorlijk faalangstig.

Zorg dragen en verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen basis heb ik pas op latere leeftijd geleerd. 

Ik had veel weerstand op een “regulier baantje”. Nu pas snap ik waarom. Al heel jong had ik het “slaafse systeem” door. Ik had nog niet door hoe ik mijn perspectief kon veranderen en een andere ervaring kon hebben. 

Vanaf mijn 20e werd ik zelfstandig onderneemster. Vanaf dat moment kwamen ook de “reugliere baantjes” op en af ernaast. Steeds als ik een “regulier baantje” ernaast moest nemen dan had ik het gevoel van “mislukking”. Het voelde steeds als een stap terug in plaats van vooruit. Ik ervoer zwaarte i.p.v plezier. De insteek was ook vaak “ik heb geld nodig”. 

Nu op 38 jarige leeftijd valt het kwartje pas als ik een deeltijd reguliere baan kies die past bij de ziel die ik ben, bijdraagt aan de ontwikkeling van mijn zielsmissie en verbonden is met mijn zielswaarden dan leer ik ineens waardevolle vaardigheden en dan wordt het een avontuur. Een deel in mij ervaart schaamte dat ik 38 moet zijn (zo laat) om deze les te leren. 

Nu was ik dus aan het stilstaan bij oké waar gaat mijn nieuwsgierigheid dan naar uit? Wat zou ik graag willen leren en waar zou ik graag willen bijdragen? Zo kwam ik uit bij twee organisaties; een kinderboerderij en een boerderijwinkel en tuinderij. Momenteel voel ik een verlangen om meer met de natuur te verbinden en deze meer te begrijpen. Ervaring met kinderen heb ik volop en ben dol op kinderen. Ik heb geen idee of het één van deze wordt maar dat maakt al niet meer uit. Ik weet dat ik in de goede richting zit, dus er gaat een deeltijd bijbaantje komen die perfect gaat aansluiten bij wat ik te bieden heb en wat ik nodig heb.

Wij hebben nog geen kinderen, alleen een hond, waar mijn schoonouders met alle liefde op willen passen. Dus het is inderdaad wat “verwend” om mijn man alle financiële verantwoordelijkheid op zich te laten nemen alleen omdat ik werken in “reguliere banen” niet leuk vind. Het voelt ook heel fijn wanneer ik wel mijn steentje op die manier bij kan dragen.

Voor ouders die dit lezen leer tieners verantwoordelijkheid! Niet door er boven op te zitten, maar neem de tijd om te laten zien dat verantwoordelijkheid nemen voor je eigen basis, jezelf laten zien dat je zelfstandig en zelfredzaam kan zijn leuk kan zijn. Neem de tijd om met je zoon of dochter te gaan zitten en te kijken naar wat zou hij/zij graag willen leren, waar wordt hij/zij blij van en wat heeft hij/zij te bieden. Ga dan of samen op zoek of laat hem/haar alleen zoeken (doe in ieder geval niet zelf al het zoekwerk voor je zoon/dochter) naar wat nu passend zou zijn.

Til er niet te zwaar aan als je zoon/dochter hopt van baantje. Hij/zij is gewoon zoekende naar wat past. Om te vinden wat écht past moet je eigenlijk ook écht weten wie jij bent, wat je wil, wat je goed kan en wat je leuk vind en dat op zichzelf is voor sommigen al een hele zoektocht. Maak het daarom niet te groot en houd het bij nu. Betrek er niet het verleden of de toekomst bij. Want wie je zoon/dochter nu is is anders dan toen en wie je zoon/dochter later zal zijn is nog onbekend.

Heb vertrouwen en wees een mentor. Laat je zoon/dochter zelf vallen en opstaan en wees er voor hem/haar als hij/zij om hulp vraagt maar biedt die niet al van te voren aan, laat ze het zoveel mogelijk ZELF uitzoeken en ervaren. Laat ze enkel weten dat je deur altijd open staat. dat ze naar jou toe kunnen komen als ze hulp (in welke vorm dan ook) nodig hebben.

Niet in afstemming vs in afstemming
&
Verwachte maatschappelijke leven vs Voorbestemde leven
Datum: 08-06-2026

​

 
Langere tijd al voel ik niet meer dat mijn leven op 1 lijn ligt met de ziel die ik ben. Op gegeven moment voelde ik mij ook niet meer op 1 lijn liggen met mijn man. 
 
Ik benoemde dit naar mijn man. Hij ervoer ook dat zijn leven al langere tijd niet op 1 lijn ligt met de ziel die hij is. Hij ervoer eerst niet dat wij niet op 1 lijn lagen. Dit raakte oude pijnen in hem aan. Toen zag hij toch in dat wij inderdaad ook niet op 1 lijn meer lagen. 
 
Rebecca Campbell omschrijft het als volgt;
 
 
” ​Misalignment (Niet afgestemd, niet op één lijn): Dit uit zich in inauthenticiteit, controle, tegenwerking en het forceren van uitkomsten. Het voelt vaak als een intern ongemak, een teken dat er iets niet klopt, wat we uit angst voor confrontatie soms proberen te negeren.”
 
En 
 
“Fated Life” (Het voorbeschikte leven): Dit is het veilige, verwachte pad. Het is de weg die je bewandelt als je doet wat de maatschappij en anderen van je verwachten. Hoewel veilig, kan het leiden tot een gevoel van leegte of de vraag: “Is dit alles?”.
 
Vs
 
“Alignment (Afstemming, op één lijn): Dit staat voor authenticiteit, harmonie, eerlijkheid, waarheid en ‘flow’. Het is de hoogste vorm van vibratie omdat het ultieme harmonie vertegenwoordigt. Het gaat niet om doen alsof alles goed is, maar om het accepteren van de waarheid.”
 
En
 
“Destiny Life” (Het voorbestemde leven): Dit is het leven waar je ziel van droomt. Het vereist dat je vertrouwt op je eigen innerlijke stem en de moed hebt om te kiezen voor wat jou wezenlijk doet opleven, in plaats van te luisteren naar invloeden van buitenaf.”
 
Wij verloren ons in de fated life, in de matrix en raakte zo de verbinding met ons ware zelf en elkaar deels kwijt. 
 
Dus oké helder we weten wat er gaande is nu en waarom.
Hoe komen we dan terug naar alignment en destiny life? Daar zijn we nu SAMEN mee bezig. 
 
Het begint voor ons met een overzicht van onze zielsdroom. En dan een subdoel. En wat is benodigd voor dat subdoel. Een plan van aanpak, stappenplan en dan natuurlijk uitvoeren. 1 ding is zeker we gaan het roer om gooien en stappen uit onze comfortzone. 
 
Wordt vervolgd…….
 

Vergelijken & Tekort
Datum: 03-06-2026

​

 
Wanneer ik dienstbaar ben op spirituele evenementen, merk ik vaak dat er onbewust een mechanisme in werking treedt: de energie van vergelijking en het ervaren van “tekort”. In die momenten lijken mijn aandacht en beoordelingsvermogen volledig naar buiten gericht; ik vergelijk mijn eigen aantrekkingskracht, kennis, kunde, financiën, schoonheid en meer met die van anderen. Zodra ik concludeer dat zij ‘meer’ hebben of ‘beter’ zijn, ontstaat direct het pijnlijke gevoel dat ik iets “niet goed genoeg” doe. 
 
Ik raak in de ban van het willen hebben wat de ander bezit, in een poging mijn eigen waarde te bewijzen.
​Echter, op dat moment verlies ik de essentie uit het oog. Ik verbreek de verbinding met wie ik wezenlijk ben, met mijn zielsdoel en mijn inherente waarde. Het streven naar wat een ander heeft, werkt averechts: het verwijdert mij verder van mijn kern en brengt mijn energie omlaag.
 
​Mijn wezenlijke koers is dienstbaarheid. Ik ben hier om op de juiste tijd en plaats de mensen te bedienen die op mijn pad worden gebracht, niet omdat ik hen uitkies, maar omdat zij mij toevallen. Ik leer steeds meer om te vertrouwen en mij over te geven aan een overvloedig universum dat mij voorziet in alles wat ik nodig heb om dienstbaar te zijn aan het Bronbewustzijn. Dit is wat mij de diepste vreugde schenkt: een kanaal zijn voor het allerhoogste Goddelijke Licht, Liefde, Eenheid en Waarheid bewustzijn.
 
​Toch blijft mijn gewonde ego uitgedaagd worden wanneer de externe stroom van mensen “weinig” lijkt. Mijn ego koppelt hier direct een persoonlijk verhaal aan, wat de oude patronen van “tekort” opnieuw aanwakkert. Mijn les is om in die momenten de energie van tekort eerst te (h)erkennen, om vervolgens bewust terug te keren naar de overvloed van mijn ziel. Vanuit de verbinding met wie ik ben als ziel kan ik mijn wereld weer in mijn leven dromen. 
 
Ik weet in de kern dat, zolang ik leef vanuit oprechte dienstbaarheid verbonden met de ziel die ik ben, er in al mijn behoeften zal worden voorzien. Dit thema lijkt een terugkerende les, bedoeld om mij uit te nodigen de Goddelijke overvloed steeds dieper te integreren, tot in al mijn cellen.